Het nieuwe werken in de JGZ

Een van de grootste dilemma's op dit moment is het spanningsveld tussen enerzijds de reguliere contactmomenten (die een strak vooruitgepland ritme vragen) en de extra zorg die ouders en kinderen vragen (flexibel, adhoc ritme). Een nieuwe jeugdgezondheidszorg moet dit dilemma oplossen.

De trend die op het web "het nieuwe werken" wordt genoemd kan voor dit dilemma mogelijk een oplossing creeeren. We zullen op deze weblog proberen te vertaling te maken van het nieuwe werken in de jeugdgezondheidszorg.

Een belangrijke pijler in "het nieuwe werken" is het werken onafhankelijk van plaats of tijd. Dit is een belangrijke trendbreuk met de huidige praktijk (werk van 9 tot 5 op een vaste onderzoekslocatie). Deze trendbreuk komt voort uit de behoefte van medewerkers (balans prive en werk) en ouders (niet alleen op die dinsdag dat die arts op dit locatie zit) en het wordt voortgedreven door de snel oprukkende digitale mogelijkheden. Met een laptop en een goede internetverbinding heb je toegang tot (bijna) alles wat je nodig hebt. Dit nieuwe werken kan de professionals tijd op leveren (minder reistijd),snellere toegang tot kinddossiers, het kan de organisatie kosten besparen (minder werkplekken). Maar nog belangrijk kan het professionals ook meer in staat stellen om sneller en efficiënter in contact te komen en blijven met ouders, kinderen en andere professionals.

Een aantal voorbeelden:

1. Een digitaal planningssysteem waarbij ouders zelf een geschikte tijd en plaats kunnen aangeven incl mogelijkheden om in de avond een afspraak te maken. Dit bespaart de JGZ het heroproepen van afbellers (die percentages lijken steeds hoger te worden) en het geeft ouders meer flexibiteit om het in te passen in hun ritme. De inzet om iedereen in beeld te houden wordt zo effectiever. Bij zo'n contact zou het ook mogelijk moeten zijn om niet alleen fysiek maar ook telefonisch of digitaal (chat) een afspraak te maken om alvast informatie met elkaar te delen (welke vragen heeft de ouder, wat zijn voorlichtings onderwerpen die bij deze leeftijd horen)
2. De samenwerking met andere professionals in de jeugdzorg wordt steeds intensiever. Aan de andere kant zijn de mogelijkheden om geschikte overlegmomenten te plannen steeds beperkter door de drukte van de agenda's. Chat mogelijkheden tussen professionals, conference call, via skype, google wave, online documenten delen en er in samenwerken zijn tools die ingezet kunnen worden om samen te werken zonder direct bij elkaar te hoeven komen. Het zijn tools die niet alleen samenwerking faciliteren, ze beogen ook een andere manier van samenwerking. Niet alleen de professie (bv huisarts en JGZ-arts) wordt daarmee ingezet voor de samenwerking ook de persoonlijke vaardigheden spelen een belangrijke rol (iemand kan goed schrijven, iemand anders kan creatieve oplossingen bedenken). Samenwerken wordt daarmee ook het samenbrengen van diverse vaardigheden en daarmee kan samenwerken ook een nieuwe dimensie krijgen.
3. Het blijkt dat geprotocolleerde behandelingen zich over het algemeen goed lenen om online aan te bieden en dat daardoor vaak ook nieuwe doelgroepen antwoorden op hun vragen krijgen. Wat dus te denken van bv een digitaal overbruggingsplan of digitaal verzuimcontact, digitale opvoedingsondersteuning.
4. Door het inzetten van digitale hulpmiddelen wordt ook de samenwerking met ander organisaties makkelijker en dit kan weer leiden tot hogere kwaliteit dienstverlening. Denk hierbij aan plezier op school, grip op je dip (waarbij GGZ hun kennis over depressie inzet en als JGZ de kk kunnen volgen en monitoren).
5. Professionals hebben veel kennis die ook interessant zou kunnen zijn voor andere professionals. De optelsom van al die kennis uit de onderzoekskamers is een goudmijn voor de verdere kwaliteitsverhoging. Toch zijn er nog weinig professionals die weblogs schrijven, die twitteren, die discussies op linked-in voeren en zo hun kennis delen en verijken.

Op dit moment gebruiken we nog niet 10% van de kansen die er zijn in het kader van "het nieuwe werken". Genoeg ideeën dus om verder uit te werken en in te zetten.